Elif Şafak yine demiş, yine demiş: “Tamamına kavuşan tek bir şey bile yoktu hayatta; “bütünlük” denilen, kof bir kelimeden ibaretti lugatlarda. Deniz yoktu mesela; her biri ayrı ayrı yönlere akmaya çalışan sayısız sonsuz denizler vardı, tek bir denizin içinde bile. … Okumaya devam et
Kategori arşivi: edebiyat/kitap
Mahrem’den…
Elif Şafak demiş: “Aslında az buçuk arızası olan herkes bilir bu altın kuralı: “Baktın ki kem söz işiteceksin, evvela kendin dalga geç kendinle; hatta en çok sen dalga geç ki, başkalarına fırsat kalmasın. İsmini sen koy marazının; hatta davul zurnayla … Okumaya devam et
Araf’tan…
Bir kez daha, ne de güzel demiş Elif Şafak: “İsimlerin yabancı memleketlere ayak uydurma sürecinde muhakkak bir şeyler eksilir – bazen bir nokta, bazen bir harf ya da vurgu. Yabancının isminin başına gelenler pişmiş tavuğun olmasa da pişmiş ıspanağın başına … Okumaya devam et
Can Yücel’den…
seninle olmanın en güzel yanı ne biliyor musun? elin elime değmeden avuçlarımı terleten sıcaklığını ta içimde hissetmek. seninle olmanın en kötü yanı ne biliyor musun? “seni seviyorum” sözcüğü dilimin ucunu ısırırken her konuşmamızda boş yere saatlerce havadan sudan söz etmek. … Okumaya devam et
"Baba ve Piç"ten…
Ne de güzel demiş Elif Şafak: “Zeliha Teyze’nin içindeki fırtınanın tek şahidi Allah. Mesele onun varlığına inanmaması. [...] Allah varsa ve bu kadar çok şey biliyorsa hakkımızda, neden tüm o bilgisiyle hiçbir şey yapmıyor? Neden bunca haksızlığın yaşanmasına izin veriyor? … Okumaya devam et
"Best Ensemble"
Beni bilenler bilir, birlikte çalıştığım kişi sayısı 1′i geçtiği anda; o grup çalışmasından hayır geldiği nadir olarak görülmüştür. (Umarım ileride iş görüşmesi yapacağım insanlar burayı okumamış olurlar.) Ama grup çalışması önemli bir şeydir. Yalnızca insan ilişkileri bakımından değil; göze batan … Okumaya devam et